اسفنديار
رحیم مشایی خواسته یا ناخواسته آن روی سکه خواص بی بصیرت و سران فتنه است و هرچند
به روایت ولایت مسئله درجه اول ما نیست. اما مسئله ما، ولو مسئله صدم ما که هست.
کسی
که خود را برای نظام تبدیل به مسئله ولو مسئله ای کوچک می کند، آن روی سکه فتنه
گران است. مشایی بسیار دوست دارد مسئله باشد و اصولاً فتنه یعنی همین مسئله سازی.
یعنی
عمل مشایی به گونه ای تنظیم می شود که عکس العمل بسیاری را در پی داشته باشد و تو
مجبور باشی بعد از چند بار خود را به ندیدن و نشنیدن زدن، عاقبت واکنش نشان دهی. مشایی
پازل را طوری چیده که سکوت و بی خیال شدن ما بازی در زمین اوست و فریاد و داد و بیداد
ماهم به هکذا اما ما می توانیم در زمین خودمان بازی کنیم و نه سکوت کنیم و نه فریاد
برآوریم، بلکه همانطور که “آقا” گفت؛ “حرف مان را بزنیم”. حرف زدن نه سکوت کردن
است نه داد زدن و حرف ما این است؛
دوم
خردادی ها و سران فتنه و خواص بی بصیرت به جای خدمات دکتر احمدی نژاد، از مسئله
سازی های مشایی استقبال می کنند و دقیقا از همین روست که سفرهای استانی دولت را
محروم نوازی دولت را عدالت محوری دولت را خدمات دولت را و کار شبانه روز احمدی
نژاد عزیز را انعکاس نمی دهند اما مشایی را در حد مسئله اول و تیتر یک برجسته می
کنند. یعنی احمدی نژاد را با هزار نمره خوبش کتمان می کنند و کار او را گداپروی می
خوانند اما از دیکته غلط مشایی با شور و شوق استقبال می کنند.
مشایی
را در حد تیتر یک نباید تحویل گرفت اما در حد خبر ویژه چرا، آنهم نه به سبب خودش
که به سبب همکاری خواسته و یا ناخواسته با جبهه مقابلی که با اصول ما مشکلات اساسی
دارد. یعنی ما با کسانی که به فرموده ولی امر نباید وحدت کنیم، مع الاسف مشایی را
در عمل، متحد ایشان می بینیم.
باورم
هست که مسئله مشایی و حتی مسئله طرف مقابل ما اصلاً احمدی نژاد و دولت نیست، بلکه
ولایت است و حکومت.
آیا
جز این است که سران فتنه عمود خیمه را، نظام را به پشتیبانی آمریکا نشانه گرفته
اند؟ و آیا جز این است که مسئله سازان در تضعیف جایگاه ولایت به یک نقطه واحد می
رسند؟ هیچ اندیشیده اید که اصولاً چرا از نظر همه ما و از منظر مولای ما برخی ها
تبدیل به مسئله ولو نه مسئله درجه اول ما شده اند؟ آیا مشایی دقیقاً همان جایی را
نشانه نگرفته که سران فتنه نشانه گرفته اند؟ این وسط به نظر می رسد مظلوم بزرگ
دکتر احمدی نژاد و مظلوم بزرگتر رای ما به دکتر است.
این
چه صدایی است که دارد در گوش دکتر، ادبیاتی متفاوت را زمزمه می کند؛ “اگر حرفهای
ارزشی نمی زدی، بیشتر رای می آوردی”، “حمایت حزب اللهی ها اگر نبود رای شما بیشتر
می شد”، “من بدون واسطه ماه، شما را به خورشید وصل می کنم”؟! چه کسانی دارند به رئیس
جمهور خط خطا می دهند؟ چرا خواص بی بصیرت و به خصوص سران فتنه از مشایی خوش شان می
آید؟ چرا دشمن سخنان مشایی را در بوق می کند؟ چرا عده ای احمدی نژاد را نه با هزار
حسنش که فقط با همین یک عیبش می خواهند و کارهای خوبش را بد می خوانند و اندک معایبش
را مشایی را حسن می شمرند؟ چرا دوم خردادی ها به شرط مشایی از احمدی نژاد خوب می
گویند ولی به شرط عدالت و خدمت و ولایت، دکتر را تخریب می کنند؟ چرا همان کسانی که
متاثر از مناظره می خواهند سر به تن دکتر نباشد اما روی رئیس دفتر رئیس جمهور حساب
ویژه باز کرده اند؟ آیا این بار گوشت قربانی به جای عباس، همان راهی نیست که عباس
برایش به شهادت رسید؟
راستش سخت است سخنی که گفتید سکوت نمی کنیم اما داد هم نمی زنیم ما حرف می زنیم اما من دیدم در این زمینه تشکلهای دانشجویی به نسبت خوب عمل کردند.موفق باشید.یا علی
حسين قدياني