بخوان
به نام پروردگارت كه انسان را آفرید... كه تویی آخرین پیام آور خدا.... تو، محمد
امین، یتیم مكه، برترین خلق هستی و رسول خدا..... تویی صاحب خلق عظیم....
بخوان
هان ای محمد، كه عرش و فرش را برایت آفریدم... برای تو و امتت..... آنان كه وارثان
زمینند.
برای
انسان، رستگاری انسان.... كه تویی سرسلسله برگزیدگان من.... تو انسان دل مرده را
زنده خواهی كرد..... تو زمین را بركت خواهی داد.... تو فخر زمین و زمانی.
تو که خواندی، هرم صدای تو قندیل های سکوت را ذوب کرد؛آوای
مهربان تو فضای میان زمین و آسمان را عطر آگین نمود؛و بوی خوش عشق،ملائک بی تاب را
به طواف حرا کشانید.
جبرئیل چه ذوقی داشت که پیام عاشق و معشوق را بر بال امانت
خویش دارد.
آری، تو که خواندی،آسمانیان و زمینیان اهل دل را به پایان
شب سیاه بشارت دادند؛ و عرشیان که هلهله می کردند، فرشیان را مژده آوردند که
خداوند زمین را نور باران کرده است....
بخوان
به نام پروردگارت كه انسان را آفرید... كه تویی آخرین پیام آور خدا.... تو، محمد
امین، یتیم مكه، برترین خلق هستی و رسول خدا..... تویی صاحب خلق عظیم....